11 november is de dag…
… dat mijn lichtje branden mag.
Vandaag is het Sint-Maartenen 's avonds lopen de kinderen hier met een lampion langs de huizen, zingen een lied en krijgen dan wat lekkers mee.
Sint-Maartenliedje:
'k Stao veur je deur in het duuster,
Met mien lanteern en ik luuster…
Komt er nog ien
Ik kan niks zien
Aans gao 'k weer vort in het duuster!
Op het tafeltje in de gang staat een schaal met 'puuties' (zakjes) klaar. In die zakjes zit lekkers…
Vroeger liep ik zelf ook met een lampion met een brandend kaarsje erin. Wat een drama als het waaide… Als we 's avonds thuiskwamen met de 'buit', mochten we het lekkerste uitkiezen en opeten. Daarna mochten we elke avond na de warme maaltijd – als we tenminste goed gegeten hadden – snoepen van het Sint Maarten lekkers. Ik verheugde me altijd erg op Sint-Maarten, de lichtjes en warmte, het gezellige en natuurlijk ook het lekkers…
Vroeger werden de lampionnen vaak van suikerbieten gemaakt. In deze periode is de 'bieten-campagne' in volle gang, en een paar suikerbieten minder op de grote berg… Een heel karwei om zo'n biet uit te hollen en het was een zware sjouw!
Voor de gelegenheid heb ik een aantal bewaarde lampionnen van DS op de trap gezet. Ik vind het elke keer weer leuk om ze te zien en zie er in gedachten een blond hoofdje bij dat elk jaar verder boven de lampion uitsteekt…
Een fijne avond!
11 November 2009 at 23:49
Wat leuk, dit logje over St. Maarten. Ook ik heb leuke herinneringen aan dit feest. Ik ben geboren in IJmuiden en groeide daar op tot ik op mijn 14e naar Eindhoven vertrok (door het werk van mijn vader). Ik kan ook vertellen over in brand vliegende lampions, heb dat toevallig gisteren ook nog aan mijn kleinkindjes verteld. Zij zaten met grote ogen van verbazing te luisteren, lampions met een echt kaarsje en oohh, wat spannend als het dan ging waaien. Grappig dat ik dit nu hier lees, kom maar toevallig even langs, sta op het punt mijn bed in te kruipen en vind dit dus een heerlijk “verhaaltje voor het slapen”!
12 November 2009 at 07:17
Zo zie je dat sint Maarten heel streek gebonden is. Bij ons in de buurt wordt er niets aan gedaan.
12 November 2009 at 07:20
Ja het was hier gisteravond ook gezellig al was de opkomst veel lager als afgelopen jaren ; ik denk dat de griep hier in Assen flink toegeslagen heeft . Milan kon bij ons helaas i.v.m ziekte ook niet mee lopen….
Fijne dag , groetjes van Ingrid.
12 November 2009 at 07:46
Leuk logje, hier vieren ze ook geen St. Maarten, ook niet toen ik klein was.
Groetjes
Ines
12 November 2009 at 08:50
wat leuk dat je die nog hebt van je man….jij vindt overal wel wat bij …mmm…bijzonder huis!!!
hier kennen we t niet ,maar een vriendin , die een dorp verder woont,wordt wel bezocht door zingende kids (was katholiek daar vroeger….heeft t daar mee te maken?)
12 November 2009 at 09:21
toen de kinderen klein waren werden er altijd koolrapen uitgehold. gister kwam ter sprake hoe zij het op school dan vonden stinken met al die knollen.
ik vind het een sfeervol feest.
12 November 2009 at 12:25
Hier in Groningen is het ook altijd een groot kinderfeest. Met mijn leerlingen in groep 5 van de basisschool beginnen we al een week of drie van te voren met het maken van de lampion, dan op de dag zelf allemaal zingend door de school en ‘s avonds op straat. Altijd weer een gezellig feest!
12 November 2009 at 13:28
Wat een leuk logje met herinneringen. Ik ken het niet St. Maarten want het wordt hier niet gevierd.
12 November 2009 at 13:49
Ik vind het zo jammer dat ik niet in een Sint-Maarten-streek woon, heb wel lampionnen met de kinderen gemaakt (niet op tijd af…)maar we doen er niets mee. Het is leuker dan halloween !
12 November 2009 at 14:17
Het eerste jaar dat we in de Achterhoek woonden kregen we ook kinderen aan de deur. Ik had dit nog nooit meegemaakt. Wist wel wat St.Maarten was maar niet dat het daar gevierd werd.
Waar we nu wonen wordt het niet gevierd. Eigenlijk wel jammer.
Mooi serie lampions heb je daar op de trap staan.
12 November 2009 at 14:28
Hier vieren ze het ook niet maar vroeger heb ik ook met een uitgeholde suikerbiet gelopen.
Ons liedje ging ongeveer zo:
Sinte Merte veugelke
Goei get in mien keugelke
Hobste niks dan goan veer weer
Mesjiens tot unne volgende kier
zo ongeveer, en voor al dat lekkers trotseerden wij de barre kou
12 November 2009 at 15:44
…en dan het snoep in die scheve zwarte kommen met zo’n apart greepje! En ik kan me nog goed herinneren wat een geklooi het was met die kaarsjes. Bijna bij elk adres moest er weer lucifers o.i.d. aan te pas komen! Leuk he…Helaas hier geen kinderen aan de deur gehad.
Onze dochter begon gisteren na afloop van haar, in onze ogen toch echt laatste St. Maarten, die ze in de dorpskern gelopen had..een discussie, ze vindt dat ze volgend jaar toch echt nog wel een keer kan gaan. Er waren echt heeeeeeeeel veeeeeeeeeel grote kinderen hoor mam!
12 November 2009 at 16:41
Leuk zo’n logje,en mooie lampionnen.Hier bij ons vieren we sinterklaas.
12 November 2009 at 16:45
Leuk Balsemien, wij hebben het gisteren ook geviers in huiselijke kring, gezellig eten met elkaar, je eten en je gezelligheid delen met elkaar, stoofpeertjes, aardappelpuree en stoofvlees met griesmeelpudding toe, oma erbij, en veel lichtjes aan, het was zo gewoon, maar juist daarom zo waardevol.
groetjes, Jeannet
12 November 2009 at 17:58
Lieve allemaal, heerlijk zulke fijne verhalen en zelfs een limburgse variatie op Sint Maarten. Nederland met zijn verschillende gewoonten en gebruiken, ik geniet ervan!
@Nelly, ja die zwarte kommen!
12 November 2009 at 21:24
@Hilly, ik snapte je verhaal al niet todat ik DH las, sorry, sorry, dat moet DS zijn. Ik zal binnenkort een foto van DH als kind plaatsen, die was helemaal niet blond…hahaha!
13 November 2009 at 01:03
En? Zijn de puuties allemaal uitgedeeld?
Heerlijk verhaal, nostalgie, tradities!
Hier ook geen St. Maarten-feest, wel St. Niklaas maar dan wordt er niet aan de deur gezongen.
(dat gebeurt hier wel, maar hoe langer hoe minder, met 3-koningen op 6 januari – Christelijke feestdag)
13 November 2009 at 08:22
oh haha en ik had t al een keer overgelezen en zag echt dh staan en vond t wel heel bijzonder dat je die nog steeds had, ik dacht ‘wat leuk joh, zo lang bewaard”hihi, maar ze waren van je zoon begrijp ik nu….
13 November 2009 at 08:34
Ken het niet van huisuit en hier heb ik het ook niemand gezien.
Dus moet mijn snoep zelf maar opeten !!;-))
Leuk dat die nog bewaard zijn.
Van DS dus, dacht al !!;-)
16 November 2009 at 19:04
Ja, ook wij hadden zegge en schrijve: 7 (zeuven…) kids….wat een weelde…! Sommige jaren hebben we ook niks en dan blijft het snoep over……(meestal voor mijn DH),
groetjes, Janny
16 November 2009 at 22:41
een mooie traditie …
ik was niet thuis maar had wel een paar zakjes snoep klaargezet die M kon uitdelen …